Grzybobranie im. Johna Cage'a : 1-3 IX 2017

Grzybobranie im. Johna Cage’a 2017 to artystyczno-towarzyskie spotkanie inspirowane życiem i strategiami twórczymi Johna Cage’a, które odbyło się już po raz drugi w okolicach rocznicy jego urodzin (5 września 1912) w barokowym wiejskim domu Czerwony Dworek 8, w którym Fundacja h/2 rozwija ośrodek wypoczynku i pracy twórczej.

Poszukiwanie grzybów często schowanych w trawie lub ściółce leśnej, było dla Cage’a tożsame z procesem twórczym,  przypominającym odkrywanie niepozornych odgłosów otoczenia przykrytych narzucającymi się głośniejszymi dźwiękami codzienności, takimi jak płacz dziecka czy też odgłos przejeżdżającego samochodu. Efekt artystyczny będący wynikiem takiej postawy artysty oraz akceptacji zasady przypadku, polegał raczej  na odkrywaniu już istniejących, ukrytych porządków lub nieoczywistych zjawisk, niż świadomym intelektualnie wytwarzaniu nowej estetycznej jakości.

Grzybobranie proponuje przestrzeń do niewymuszonej refleksji nad cage’owską postawą artysty będącego blisko przyrody i jej naturalnego wewnętrznego rytmu, akceptującego jej entropijny charakter i przypadek jako jedną z zasad funkcjonowania tak przyrody, jak i sztuki.
Tematem tegorocznego Grzybobrania był ekosystem, którego przemiany,  jak nigdy dotąd stanowią kartę przetargową dla naszego przetrwania na Ziemi. Poprzez uczestnictwo w efemerycznych działaniach artystycznych w przestrzeni domu, ogrodu i lasu, chcielismy umożliwić uważną obserwację otoczenia – przyrody bardziej lub mniej ujarzmionej –  oraz namysł nad jej współczesnym statusem.

 W programie miały miejsce spotkania plenerowe, instalacje i projekcje w ogrodzie, wykłady, działania dźwiękowe i performansy, pikniki z widokiem na Śnieżkę oraz oczywiście grzybobranie.

organizacjaFundacja h/2
pomysł: Maciej Markowski
współorganizatorzyCentrum Sztuki WROFood Think Tank

John Cage’s Mushrooming is an open-air art event inspired by John Cage’s life and creative strategies. Cage was an artist who lived close to nature and its natural inner rhythm, understanding its entropy as one of the main principles of nature and art. This year again, Mushrooming takes place for the second time around the anniversary of Cage’s birth (September 5, 1912) in a baroque country house Czerwony Dworek 8 (Red Manor), in which the h/2 Foundation develops a center for creative work and artistic residences.

Cage’s search and research for mushrooms was identical to the creative process of discovering the inconspicuous noises in the everyday sound layer. The artistic effect resulting from such an attitude and the acceptance of the principle of the accident becomes more the disclosure of existing, hidden orders or non-obvious phenomena rather than the conscious production of a new aesthetic quality.

Mushrooming offers a space for effortless observation of the ecosystem and a reflection on its contemporary status from the perspective of contemporary artists and through their work. According to the Fluxus idea of ​​cooperation, all participants: organizers, artists, scientists, guests and observers often make their debuts as artists.

In the program there are outdoor meetings, installations in the woods, garden screenings and lectures, concerts and performances, among other, by: Agnieszka Bandura, VJ Emiko, Paweł Janicki, Piotr Krajewski, Ronny Szillo & Rahel Hutter, Jacek Zachodny.

organizer: Fundacja h/2
concept: Maciej Markowski
coorganizersWRO Art CenterFood Think Tank

PROGRAM

Piątek, 1 września
21:00-23:00   Przyjazd + Plenerowe działania audiowizualne I –  VJ Emiko + Ola Markowska
23:00-00:00   „A piano frame, organ sounds and voice” Rahel Hutter [dźwięk] + Ronny Szillo [glitch wideo]
od 22:30          Plenerowe działania audiowizualne II – VJ Emiko + Ola Markowska

Sobota, 2 września
10:00-11:30   Śniadanie – przygotowują Anna Zamorska i Rafał Łachut
12:00-15:00   Grzybobranie – poprowadzi Jacek Zachodny
16:30-18:00   Losowy obiad plenerowy z Food Think Tank
19:00-19:15   “Polski ornament skrzętny” – omówienie instalacji – Zbigniew Kupisz
19:15-20:30    Pokaz filmu “Korzeń”, Food Think Tank – wprowadzenie Jędrzej Stelmaszek
20:30-21:00   Zwiedzanie wystaw plenerowych z artystami
21:00-22:00  „Di.Aria” – live act Hani Piosik
22:00-23:00   GRZYBNIA w myśleniu i w działaniu – wykład, dr Agnieszka Bandura
23:15-23:25   Film andrutowy – Piotr Bosacki
23:30-00:15   Śniegi HEWRY – program audiowizualny – Narcyza Krajewska i Ola Markowska
00:15-01:00   Cellular synthesis, Paweł Janicki –  performans algorytmiczny
01:00-01:30   Empty Words, John Cage – performans Anety Unisławskiej + Hania Piosik miks
od 01:30         Ognisko + Boletus BikiniPiotr Krajewski

Niedziela, 3 września, 2017

od 11:00         Piknik pożegnalny z Food Think Tank
12:30-14:15     Pokaz filmu “The Creeping Garden” – wprowadzenie dr Agnieszka Bandura

Instalacje plenerowe, m.in.:
Przyroda, Maciej Markowski + Mira Boczniowicz   |   Strzelnica, Maciej Markowski   |   Skamieliny, Ronny Szilo   |    Polski ornament skrzętny, Zbigniew Kupisz    |      Pułapka Przestrzenna, Marcelo Zamenhoff

Grzybobranie

Instalacje

Działania i prezentacje

Jedzenie i picie

ZDJĘCIA: Zbigniew Kupisz

ARTYŚCI I PROJEKTY

VJ Emiko (Emilia Gumańska)

Wrocławska artystka wizualna, vj, producent różnorodnych form video, fotograf. Współtwórczyni duetu audiowizualnego Dotokime.
Projekty VJ EMIKO należą do kategorii eksperymentalnych video art’ów łączących motyw ciała, jego ruch z analogowymi elementami graficznymi, którym nadaje rangę symboli. Wyrażając emocjonalne stany człowieka – medium, tworzy audiowizualny spektakl, który w połączeniu z muzyką wzmacnia wewnętrzne doznania odbiorcy.
Wizualizacje VJ Emiko to filmowo-fotograficzne sceny wypełnione energią, ruchem, kształtem i dynamiką postaci. Za pomocą charakterystycznych dla niej środków wyrazu nadaje obrazom czystą i minimalistyczną formę – pierwszoplanowym elementem staje się emocjonalnie nacechowane ludzkie ciało przedstawione w zmysłowy, niemal oniryczny sposób w wielu przestrzennych konfiguracjach.
Na swoim koncie posiada między innymi wyróżnienia i główne nagrody w międzynarodowym konkursie vj’skim VJ Torna Championship podczas 10. edycji Live Performance Meeting 2011 w Mińsku a także w Meksyku w kategoriach: Pre-Production i VJ Battle w roku 2013. Przez półtora roku współpracowała z Polskim Radiem ‚Czwórka’ miksując w czasie rzeczywistym wizuale w projekcie telewizyjnym ‚Radio na Wizji’.

Boletus Bikini – Piotr Krajewski

environmental multichannel found footage sound/video manipulation

Grzyby z rodziny boletus charakteryzuje wydatny owocnik, mocna budowa i szybki wzrost. Boletus Bikini zaobserwowany po raz pierwszy w połowie XX w. Należy do najpotężniejszych grzybów. Swoją nazwę zawdzięcza Atolowi Bikini, grupie malowniczych wysp kokosowych na Pacyfiku, gdzie w latach 1946-58 naukowcy i inżynierowie amerykańscy eksperymentalnie wyhodowali i przebadali 23 osobniki tego gatunku. Początkowo uważany za niejadalny, obecnie spożywany powszechnie jako nieodłączny dodatek do potraw i napojów. Podobnie jak grzyby halucynogenne, do których zresztą nie należy, wpływa na powstawanie intensywnych wizji dotyczących oświecenia cywilizacyjnego, militarnego porządku i politycznej dominacji. W epoce antropocenu uznany za szkodliwy, jest szczególnie obwiniany o szerzenie modernistycznej obietnicy opanowania praw natury i technologicznego kierowania przyszłością świata. Pomimo tego nadal dopuszczony do przetwórstwa przemysłowego.
Podczas Grzybobrania im J. Cage’a zaprezentowane zostały zarówno oryginalne materiały amerykańskie jak ich wysokiej jakości zamienniki chińskie i północnokoreańskie.

dr Agnieszka Bandura

Estetyk; adiunkt w Zakładzie Estetyki Instytutu Filozofii UWr.; wykładowca ASP we Wrocławiu.

GRZYBNIA w myśleniu i w działaniu
– dr Agnieszka Bandura

Grzyb, jaki jest, każdy widzi.

To, co widać, to jednak zaledwie wierzchołek góry, a właściwie zwieńczenie grzybni – czyste decorum, które oczywiście odgrywa istotną rolę, ale myśli za nie grzybnia.

Grzybnia – warunek sine qua non – nie tylko każdego grzyba, ale i życia na ziemi. Myśli, komunikuje się, przetwarza informacje, planuje, uwodzi, rozmnaża się, niesie życie, ale i rozkład – superorganizm…

Spośród wymienionych aktywności grzybni (logos-eros-thanatos) bardziej szczegółowo odniosę się tym razem do pierwszej. Model myślenia i komunikacji à la grzybnia przypomina bowiem forowane od paru dekad w humanistyce, filozofii, estetyce i sztuce alternatywne (względem ścisłego, naukowego itp.) modele myślenia: dywergencyjnego (Guilford), systemowego, sieciowego (Fisher), holistycznego, rhizomatycznego (Deleuze i Guattari), transwersalnego (Welsch), mapującego (Eco) – an-archicznego i peryferyjnego (Bandura).

Maciej Markowski

muzyk, artysta medialny, główny producent Grzybobrania im. Johna Cage’a w Czerwony Dworek 8.

Współtworzył zespół Małe Instrumenty (płyta „Antonisz” oraz nagrodzony Tukanem OFF 29 PPA spektakl „Elektrownia Dźwięku”), tworzył zespół Kariera (płyty “Miasto” oraz “Kołysanki”), współtworzył projekt “Pieśni przepiękne (Tukan OFF 36 PPA we Wrocławiu). Wraz  z czterema muzykami amatorami kreuje ironiczno-eksperymentalny pseudo-szantowy zespół Shantharion. Realizuje także teledyski (Kariera – “Manekiny”, “Koniec wakacji”) oraz tworzy i programuje instalacje multimedialne: “Odtwarzacz miejski” (z zespołem Kariera), “Kwartet na pomidory”, “Lustra” oraz “Mute Music” we współpracy z Johnem Zornem.
Współpracował m. in. Wro Art Center, Musica Electronica Nova, z Muzeum Współczesne Wrocław, Teatr Muzyczny Capitol we Wrocławiu, BWA Wrocław, Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu, CSW Warszawa.
Prowadzi ośrodek wypoczynku i pracy twórczej Czerwony Dworek 8.

Grzybobranie

prowadzący:  Jacek Zachodny

Grzybobranie, jak się wydaje, jest dziedziną życia naturalnie związaną z  odkrywaniem i docieraniem do zakamarków otaczającego świata, wędrówką poprzez szczeliny świadomości, znajdowaniem przyjemności w ledwie zauważalnych zmianach otaczajacego świata. Może być również poszukiwaniem własnych rytuałów i symboli, wewnętrznych wejść prowadzących w świat przestrzeni lasu i natury, pojednaniem się z siłami starszymi od naszej cywilizacji, zepchniętymi przez współczesność do sfery mitów, w miejsca zakryte.

Przerwy w grzybobraniu wypełniły niezrozumiałe zdarzenia i zakazane obrzędy:

  • Mgła [sojusz spokoju i harmonii];
  • Grzybobranie Pięciu Stron Świata [ofiara obfitości];
  • Poszukiwanie Inuksoka [możliwość powrotu do siebie];
  • Magiczna zupa [łowienie składników rzeczywistości].

Hania Piosik

Postać szeroko znana w świecie muzyki improwizowanej, na stałe współpracująca z wieloma polskimi i zagranicznymi muzykami, takimi jak: Qba Janicki, Sławomir Janicki, Wojtek Mazolewski, Jerzy Mazzoll, Toshinori Kondō (JP), Lasse Beakby Buch (DK), Joanna Duda, Ksawery Wójciński, Jacek Mazurkiewicz, Jacek Sienkiewicz, Ray Dickaty (UK), John Cornell (USA), Piotr Mełech i wieloma innymi. Artystka zarówno w działaniach koloboratywnych jak i solowych pokazuje nieprzeniknioną wszechstronność muzyczną i ogromną naturalność i lekkość poruszania się między różnymi, często skrajnymi gatunkami muzycznymi, gdzie swoim głosem wciela się często w rolę duchowego przewodnika i narratora dźwiękowej podróży przez ich granice. Z Pawłem Szamburskim i Patrykiem Zakrockim (SzaZa) powołała do życia oparty o ostatnią powieść  Williama S. Burroughs „Book Of Dreams” projekt Lost Education, wydając tym samym właśnie szósty w swoim życiu album nakładem wytwórni muzycznej Lado ABC.  Z zespołem Hania wyrusza niebawem w międzynarodową trasę koncertową.

RECENZJE:
polifonia.blog.polityka.pl/tag/lost-education/
wmigthegig.com/2017/06/04/jezyk-emocji/
nowamuzyka.pl/2017/04/03/54522/
1uchem1okiem.blogspot.com/2017/03/sodki-zapach-obedu-lost-education-my.html
jazzarium.pl/przeczytaj/artyku%C5%82y/poczytalny-marcin-olak-obawiam-si%C4%99-%C5%BCe-pozytywi%C5%9Bci-mieli-racj%C4%99

FACEBOOK
https://www.facebook.com/piosik.di.aria

Di.Aria – Hania Posik

Projekt doprowadzający do szaleństwa i w szaleństwie odnajdujący harmonię i piękno. W trakcie enigmatycznych LiveActów artystka  buduje górę z emocji głęboko pochowanych i zabiera nas na nią, żeby móc pokazać uczestnikom ceremonii, że drogę do źródła odkrywa się, spoglądając na nią z dystansu.

Muzyka projektu Di.Aria w jest całości skomponowa przez Hanię Piosik, jako opowieść pełna dźwięków przestrzeni miejskiej i naturalnych odruchów Ziemi, które kompozytorka ubrała we współczesny frak wtyczek i przesterów, co scala się w osobliwy język, za pomocą którego Di.Aria prowadzi z publicznością dialog o życiu, podróży przez życie i pewnych prawdach, nieodzownie z nim związanych.

Projekt Di.Aria stał się przedmiotem badań psychologicznych, które popierają w sposób naukowy tezę, że muzyka jest Uniwersalnym Językiem Emocji.

LIVE 12th MÓZG FESTIVAL
https://www.youtube.com/watch?v=WjXXhtPRYfs
https://www.youtube.com/watch?v=UgDq8pSLF8w
https://www.youtube.com/watch?v=r71yt7KmUW0

Audio TEASER
https://soundcloud.com/di-aria/deliricum

Zbigniew Kupisz

Od zawsze we Centrum Sztuki WRO, wcześniej trochę w jazzie oraz rock’n’rollu.

Polski ornament skrzętny
– Zbigniew Kupisz

Polski ornament skrzętny pojawił się na ziemiach polskich w schyłkowym okresie modernizmu. Chętnie stosowany w detalu architektonicznym – ogrodzeniach, bramach i furtkach. Najczęściej występujące motywy to klucz gazowy, łyżwa, pilnik albo też inna kształtka o nieznanym obecnie przeznaczeniu. Opracowanie detalu polegało na precyzyjnym łączeniu pasów perforowanej blachy techniką spawania. Tym sposobem uzyskiwano gotowy element, np. przęsło, z atrakcyjną kompozycją o rytmicznym układzie. Surowiec zapewniany był przez przemysł i drobną wytwórczość PRL, a często dostępny na śmietnikach i w składach złomu. Przez długie lata ornament skrzętny kojarzono z gospodarką niedoboru i estetycznym dziadostwem. Obecnie w zaniku. Szlachetny materiał (np. stal narzędziowa), rdza, wielokrotne przemalowania, integracja z naturalnym otoczeniem nadają nowych walorów ornamentowi oraz pozwalają odkryć jego misterną formę, piękno, a także potencjał twórczy dawnych wykonawców.

Ornament, jakkolwiek obcy modernizmowi, w swojej postaci skrzętnej odwołuje się do modernistycznej zasady czerpania z dostępnych zasobów materiałowych i nadrzędności funkcji. W tym aspekcie ornament skrzętny ujawnia ponadto fenomen spójności funkcji utylitarnej i estetyki: pełnej, choć już nie istniejącej, wykrojonej.

Losowy obiad plenerowy, Food Think Tank.

W pierwszy weekend września w nurcie Food Think Tank pojawił się kolejny meander: wykorzystując i tak już bliskie sobie intuicyjnie strategie twórcze Johna Cage’a, grupa przygotowała Losowy obiad plenerowy. Przez nośnik jakim są produkty spożywcze, w charakterystyczny dla Cage’a sposób, Food Think Tank wytworzyła kompozycje kulinarne oparte o przypadkowy wyborów składników. Metoda wyboru produktu była podwójnie przypadkowa: uczestnikom Grzybobrania zostały rzucone 10 kul –  osoby, które weszły w ich posiadanie wybrały się do spiżarni i każda z nich wybrała po jednym produkcie oraz zdecydowała o jego ilości.  Z wyselekcionowanych w ten sposób ingridientów artyści ugotowali posiłki, mając prócz nich jedynie podstawowe przyprawy, wodę oraz oczywiście grzyby, które z racji natury wydarzenia stanowiły produkt niezbędny!
Jaki będzie finalny efekt dowiemy się na miejscu!
Bazą, na której będzie pracował kolektyw będą  zbudowane przez siebie samych w ramach finału projektu „Korzeń – Studium przypadku” piece plenerowe.

Mira Boczniowicz – MiRART•73

Ph.D. w dziedzinie sztuk plastycznych, artystka i wykładowca akademicki.
Wypowiada się przy użyciu języka wizualnego wykorzystując zróżnicowane techniki audiowizualne do tworzenia kreatywnego dokumentu i akcji na żywo [zapis: wideo, grafika, instalacja i performance]. Realizuje projekty związane z problematyką przestrzeni publicznej, cielesności i struktur w ich aspektach symbolicznych, historycznych i medialnych. Używa metody spawania/łączenia różnych dyscyplin. Zainteresowana środowiskiem i zagadnieniami biooptyki. Mieszka i pracuje we Wrocławiu.
W latach 2001-2011 współtworzyła duet artystyczny CENTREAL, i inni. Od 2015 roku współtworzy duet THE SELF PRESERVATION SOCIETY

Śniegi HEWRY

Psychodeliczna, audiowizualna podróż do krainy twórczości HEWRY, w którą zabrały nas Ola Markowska i Narcyza Krajewska, były próbą wprowadzenia publiczności w fenomen tego zjawiska, jakże nowego w polskiej muzyce rozrywkowej.

HEWRA o sobie:
„Psikam na fejm”

Inni o HEWRA:
„Polska nie gotowa”
„Rap z 2117 roku”
„Gdy kwas wjedzie za mocno”
„Przesadziliście, nie wierzyłem w to co widze i w to co słysze, o takie uczucia mi chodzi w życiu”